Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/7952 K.2023/15573

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi uyarınca kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, olayın görgü şahidi olduğu halde beraat kararı verildiğine, üzerine araba sürülmesiye hayatının tehlikeye girdiğine, sanıkların artık daha serbest hareket edeceğine, kararın adalete olan güven sarsar boyutta olduğuna, vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 29.05.014 tarihinde ...

Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek alt kat komşusu olan sanık ...' nın bir ay önce "kapımdan geçemezsin, o...pu, rezil terbiyesiz" diyerek hakaret ettiğini, üst kat komşusu sanık ...'in de onbeş gün kadar önce balkonda otururken üst kat balkonundan döktüğü sıcak suyun koluna geldiğini, aynı günlerde sanık ...'in üstüne araba sürerek yaralamaya teşebbüs ettiğini ileri sürerek şikayetçi olduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, öncelikle taraflar arasında aynı apartmanda altlı üstlü komşuluk ilişkisinden dolayı yoğun bir husumet bulunması, adli mercilere yansıyan başka olayların da yaşanması, katılanın dilekçe ile ...

Cumhuriyet Başsavcılığına başvurup alınan beyanlarında dile getirdiği davaya konu edilen iddialarını tanık ... aynen doğrulamışsa da, adı geçen tanık ile katılan arasında yakın arkadaşlık ve komşuluk ilişkisinin bulunması dolayısıyla yanlı beyanda bulunduğu kanaatine varılması ayrıca sanık ...'in iddia olunan ilk eylemi bakımından katılanın hiçbir adli raporunun dosya kapsamda bulunmaması,

sanıkların oluşa uygun savunmaları karşısında, bu savunmalarının aksini ispatlar nitelik ve yeterlilikte müsnet suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, tam bir vicdani kanaat veren yeterli deliller elde edilemediğinden ve özellikle bu hususta tam bir vicdani kanaate varılamadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verildiği belirlenmiştir.

2.Sanıkların, üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönünde savunma yaptıkları anlaşılmıştır. 3.Katılan ve tanık ...'nin, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların savunmaları karşısında, sanıklar hakkında beraat kararları verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR