Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/7979 K.2023/17171

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli ve 2011/168 Esas, 2011/1282 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının birer ay arayla 10 eşit taksitte tahsiline, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl sureyle denetim süresine tabi tutulmasına,

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/915 Karar sayılı kararıyla, sanığın, denetim süresi içerisinde, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/763 Esas, 2013/1043 Karar sayılı dosyası kapsamında, suç tarihi 08.08.2013 olan alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanması, geri bırakılan hükmün aynen açıklanması suretiyle mahkûmiyetine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, seçimlik yaptırım öngören hakaret suçundan hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebebinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ve resen belirlenecek nedenlere yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların evlenmek amacıyla tanıştıkları, bir süre sonra katılanın görüşmeyi istememesi üzerine sanığın, aramak ve mesaj atmak suretiyle katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunmasında, tevilli ikrarda bulunmuştur. 3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır. 4. Katılanın, Cumhuriyet Savcılığı'nda beyanı alındığı sırada, sanığa ait GSM hattından, katılanın GSM hattına gönderilmiş olan mesajlara ilişkin tespit yapılmıştır. 5. Sanığın adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın tevilli ikrarda bulunması, katılanın anlatımının, tespit edilen mesaj içerikleriyle desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi hukuka uygun bulunmakla birlikte, temel cezanın, adli para cezası tercih edilerek belirlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık bulunmadığı ve haksız tahrikte aranan koşulların somut olayda gerçekleşmediği belirlenerek, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Adli para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR