Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8060 K.2023/16926

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/589 Esas, 2015/1049 Karar sayılı kararıyla; 1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 2. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suça ilişkin kastı bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ...'nın hakaret eyleminin sabit olduğuna ve sanık hakkında ayrıca kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın, iş yeri sahibi olduğu ve tanık ... tarafından işletilen kahvehaneye uğradığı, içeriye girmeden olay öncesinde tanıdığı katılan sanık ...'a yönelik "Ne o len gözlerini pörtletmişsin, seni buralarda gezdirmeyeceğim." dediği, katılan sanığın da "Dalaşma git buradan." diye karşılık verdiği ve aracının başında bulunan sanığın yanına gittiği, tarafların bir süre ayak üstü konuşmasından sonra katılan sanığın, sanık ...'nın elini öpmeye çalıştığı ve akabinde sanığa saldırdığı,

dosyada mevcut adli muayene raporu içeriğine göre sanığın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu ve katılan sanığın haksız tahrikin etkisiyle yaralama suçunu işlediğinin Mahkemece kabul olunduğu, sanık ... hakkında katılan sanığa yönelik "O... çocuğu bu marketten seni kovalayacağım." diyerek hakaret ettiğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin olarak da, sanığın bu sözleri sarfettiğinin kanıtlanamadığı,

CD içeriği göz önüne alındığında, bu denli ağır hakarete maruz kalan bir kişinin hakareti gerçekleştiren kişiye yönelik el öpme gibi bir muamelede bulunmasının düşünülemeyeceği ve sanığın hakaret suçunu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle atılı suçtan beraatine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanığın kiracısı olan tanık ...'nin çelişkili anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, ayrıca sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan açılmış bir dava da olmadığı dikkate alındığında katılan ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan sanığın savunmasında, katılana yumruk ve tokat ile vurduğunu kabul etmesi, katılanın aşamalardaki anlatımları, adli mauyene rapor içeriği, dosyada mevcut 06.07.2015 tarihli CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın eyleminin sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdirinde, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temel cezanın hapis cezası üzerinden tayin edilmesine ve gerekçe belirtilerek teşdiden hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamasının yanı sıra tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında lehe hükümlerin yöntemince tartışılıp değerlendirildiği de anlaşıldığından, katılan sanığın, bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, belirlendiğinden kararın bu yönüyle hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,