Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8715 K.2023/18618

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca, sanık ... yönünden 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık ... yönünden ise 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ayrıca her iki sanık yönünden de hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiisinin ve sanık ...'nın temyiz istemlerinin özetle; sanıkların beyanı dışında mahkûmiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanıkların da suçlamaları kabul ettiklerine ve gerçeği saklamadıklarına, buna karşın verilen cezanın çok ağır olduğuna ve indirim hükümlerinin yeterince uygulanmadığına, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın ... kod ismi ile mağdur ... G.'ye para karşılığında müşteri bulmak, diğer sanık ...'nın ise 25.07.2014 - 30.07.2014 tarihleri arasında evini kullandırarak mağdura fuhuş için yer temin etmek suretiyle kendilerine yüklenen bir kimseyi fuhuşa teşvik etme, bunun yolunu kolaylaştırma yada aracılık etme veya yer temin etme suçunu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Adli Emanet'e kayıtlı eşya hakkında her zaman bir karar verilebileceği değerlendirilmiştir.

V. KARAR