Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8893 K.2023/18065

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 21.11.2014 tarih 2014/301 Esas, 2014/507 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında;

a. Şikâyetçi ...'.ye yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

b. Şikâyetçi ....'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

c. Şikâyetçi ... S.'ye yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

d. Şikâyetçi ... S. ve ...'ye yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca her hüküm bakımından ayrı ayrı beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli, 2015/582 Esas, 2015/879 Karar sayılı ilamıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulmuştur.

3. İhbar üzerine Yerel Mahkemece, karar başlığında bilgilerine yer verilen ilam ile hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, suç kastının olmadığına, suç vasıflarının hatalı tayin edildiğine, şikâyet yokluğu sebebiyle hakkında düşme kararları verilmesi gerektiğine, pişman olduğuna, cezalarda teşdit yapılmasının hatalı olduğuna, ceza miktarlarının fazla olup kararların hatalı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın Temyiz İstemi ve Sair Yönlerden

1.Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasa'nın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2. Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan suça ilişkin verilen mahkûmiyet hükmü açısından uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3. Kabule göre; sanığın şikâyetçilere yönelik hakaret eylemlerini, aynı olay bütünlüğü içinde gerçekleştirmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği hakaret suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken, şikâyetçi sayısınca ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini nedenleriyle kararda hukuka aykırılıklar bulunmuştur.

IV. KARAR