Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8990 K.2023/18197

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının birer ay arayla 24 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin polis memuru olarak görev yaptığı, olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracın ters yönde ilerlediğini görmesi üzerine cezai işlem uygulamak istediği, bunun üzerine sanığın katılana "Erkeksen üniformanı çıkarda gel." dediği iddia ve kabul olunmuştur. 1. Sanığın suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 2. Şikâyetçi, aşamalarda benzer ve istikrarlı anlatımlarda bulunmuştur. 3. 13.11.2014 tarihli tutanak tutulmuştur. 4. Kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak tanıklarının, sanığın eyleminin yer aldığı tutanak içeriğini doğruladıkları belirlenmiştir. 5. Sanığa ait adli sicil kaydı dava dosyasına mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Olan Sübut Yönünden

Katılanın aşamalarda istikrarlı anlatımlarda bulunması, tutanak içeriği, tutanak tanıklarının anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile mezkur suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir; Ancak

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel teşkil eden 5327 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanun'un 82 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılması,

83 üncü maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının 5237 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,