Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9094 K.2023/16483

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın beraat etmesine karşın lehine vekalet ücreti verilmemesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında yargılandığı aynı davada hakaret suçundan beraat, tehdit ve kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiş olması karşısında, beraat kararı verilmesi nedeniyle ayrıca vekalet ücreti verilmemesi usul ve Kanuna uygun bulunmuş ve sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR