Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9585 K.2023/18387

Sanık ... hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan neticeten hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

şikâyetçinin 11.11.2015 tarihli duruşmada katılmak istediğini beyan ettiği ancak bu hususta bir karar verilmediğinden, şikâyetçinin 5271 sayılı Kanun'un 237/2 nci maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile, 1.Sanık ... hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 177 nci, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 gün karşılığı 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Sanıklar hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanık hakkında verilen mahkumiyet ve diğer sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanığın evinin bahçesinde bulunan köpeklerin diğer sanıkları yoldan geçerken kovalaması üzerine karşılıklı hakaret ettikleri iddiası ile açılan davada katılan sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılmasına ve diğer sanıklar hakkında hakaret suçlarının işlendiğine ilişkin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hayvanın Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakılması Suçu Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçu Yönünden

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde tüm dosya kapsamı gözetildiğinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hayvanın Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,