KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/9607 E., 2023/18127 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin; tanık beyanları ve sanığın suçu kabul etmesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, iş yerinde çıkan tartışmada katılan ile karşılıklı hakaret ettikleri, eylemin katılan ve sanık beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu, Yerel mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan beyanı, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılanın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/9607, K. 2023/18127, 9 Mayıs 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama