Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9643 K.2023/17812

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli 2015/264 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hakaret suçundan ve sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, eksik araştırma ve inceleme yapıldığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde doktor olarak görev yapan sanık ... ile muayene için merkeze gelen sanık ... arasında çıkan tartışmada, sanık ...'ın ''S... ol git'' demek suretiyle hakaret ettiği, sanık ...'ın da ''Şerefsiz, ben sana gösteririm.'' diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davalarına ilişkin Mahkemece, tanıkların, taraflar ile yakınlıkları ve tanık anlatımlarında çelişki bulunması dikkate alınıp, doğruluğu hususunda şüphe oluşan tanık beyanlarına itibar edilmeyerek, sanıkların atılı suçları işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilememesi gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Mahkemenin, sanıkların atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine ilişkin takdir ve gerekçesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR