Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9772 K.2023/18885

Sanık hakkında katılan M.K.'ye yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan sanık müdafinin temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılanlar E.G.Ö. ve S.D.'ye yönelik hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda Tarih ve Sayısı Belirtilen İncelemeye Konu Yerel Mahkemenin Kararı ile Sanık Hakkında;

1.Katılan M.K.'ye yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2.Katılanlar E.G.Ö. ve S.D.'ye yönelik hakaret suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılan sayısınca ayrı ayrı 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın, 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tesis edilen cezanın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın olay gününün verdiği stres ve yapılan haksızlıkların getirmiş olduğu sinirle kendisine haksız muamelede bulunan katılanlara bağırarak basit bir istek olan serum değiştirme görevlerini yerine getirmelerini istediğine, katılanların bilerek işi yavaşlattıklarının anlaşıldığına, olay yerine ilk olarak güvenlik görevlisi E.Y.'nin geldiğine, katılanı E.G.Ö.'nün hakkı olmadığı halde hasta refakatçisi olan sanığın çıkartılmasını istediğine,

mesai arkadaşını koruma iç güdüsüyle hareket eden katılan S.D.'nin de olaya sürekli müdahale ettiğine, sanığın bu iki katılanın sözlü sataşmalarıyla baş etmeye çalıştığına, olay anını gösterir kamera görüntüleri alınmış olsaydı sanığın beyanlarının doğru olduğunun görüleceğine, Savcılığın bu derece önemli bir delili isteme zahmetine girmediğine, hastane yönetiminin de aleyhlerine olan bir delili dosyaya koymayı istemediğine, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın hakaret eyleminin olmadığının anlaşılacağına,

kendisini sakinleştirmeye çalışan güvenlik görevlilerinin onu içeriye almalarından sonra kendi odasında sinirle bir şeyler söylediğine, ancak alenen bir hakaretinin olmadığına, Mahkemece katılanların yaptığı bütün haksız tahrikler dikkate alınmadan hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan M.K.'nin ...

Kadın Doğum Hastanesinde doktor, katılanlar S.D. ve E.G.Ö.'nün ise hemşire olarak görev yaptıkları, suç tarihinde bir hastasının yanında refakatçi olarak bulunan sanığın katılan ...Ö.'nün yanına giderek hastasının serumunun bittiğini söylemesi üzerine, katılanın sanığa acil bir hastanın yatışı olduğunu, işinin bitmesiyle birlikte serumu çıkartacağını söylediği, taraflar arasında tartışma çıktığı, sanığın katılanlar S.D. ve E.G.Ö.'ye hitaben "Aptallar, gerizekalılar bu işi yapmaya mecbursunuz." şeklinde sözler söylediği, katılan M.K.'nin olay yerine geldiği,

sanığın katılana "Şerefsiz, saygısız, doktor olmuşsun adam olamamışsın, doktorluğuna tüküreyim, pabucumun doktoru." dediği iddiası ile kamu davasının açıldığı. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında üzerine atılı katılan M.K.'ye karşı işlediği iddia edilen suç ile ilgili hiçbir delil bulunmadığından beraat, diğer katılanlara yönelik üzerine atılı suçu işlediği sübut bulduğundan mahkumiyet kararları verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır. 3. Katılanın her aşamada oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu, tespit edilmiştir. 4.Tanıklar D.S., M.E.Y., M.Y.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 5.Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Katılan M.K.'ye Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Sanık müdafiinin sanık hakkında verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Hakkında Katılanlar E.G.Ö. ve S.D.'ye Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın katılanlar E.G.Ö. ve S.D.'ye yönelik hareketlerinin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu, buna bağlı olarak da tek fiille birden çok kişiye karşı hakaret suçunu işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği hakaret suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken, katılanlara yönelik hakaret eylemlerinin bağımsız suç oldukları kabul edilerek sanık hakkında ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Hakaret suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Katılan M.K.'ye Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Hakkında Katılanlar E.G.Ö. ve S.D.'ye Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,