Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9862 K.2023/18332

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 600,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, adı geçen Kanun'un 43, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası ve adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine sadece serzenişte bulunduğuna, cezaların hukuka aykırı olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteği ise, kararın yeniden incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların ... Polis Merkezi'nde görevli polis memurları oldukları, olay günü kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak mağdurun doktor raporu alınması gerektiğinden ... Devlet Hastanesine gittikleri, bu sırada daha önceden tanımadıkları sanığın kendilerine hitaben yüksek sesle hastane içerisinde.

"Benim bacımı koruyamadınız, bacım kör oldu, siz ancak yatmasını bilirsiniz, gerekirse bacımın kapısında bekleyeceksiniz, sahip çıkamadınız bacıma, adi herifler." diye hakaret ettiği, kendisini uyardıkları ve acil bölümüne doğru gittikleri, sanığın kendilerini takip ederek acil bölüm girişinin kapısında kendilerine hitaben ellerini kaldırarak.

"Bacımı korumadınız, siz göreceksiniz." diyerek kendilerini tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık beyanlarına göre sanığın her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık beyanları ve olay anına ilişkin kamera görüntülerinin katılanların iddialarıyla uyumlu olması karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanığın adli sicil kaydı ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'de yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle sonuç adli para cezasının "8.840,00 TL" yerine "8.880,00 TL" olarak fazla tayin edilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin 18.12.2015 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,