Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9900 K.2023/19007

Sanık ...'un yokluğunda verilip 10.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.12.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Tebliğname'de sanık ... hakkında kurulan hükümlerin onanması, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise bozulması yönünden görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği, atılı suçları işlediğine dair polis memurlarının beyanlarından başka delil olmadığına, polis memurları tarafından kötü muameleye maruz kaldığına, kendisini müdafaa amaçlı hareket ettiğine, haksız yere ceza aldığına, vesaire ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanığın söylediği sözlerin tehdit kastı içermediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde trafik ekipler amirliği tarafından yol üzerinde seyir halinde olan bir aracın sağ sola zikzak yaparak seyir ettiğinin bildirilmesi üzerine araç durdurulduğunda, araç sürücüsü olan sanık ...'un yapılan alkol kontrolünde 1.22 promil alkollü olduğunun anlaşılması üzerine hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan adli soruşturma yapıldığı, sonrasında ...

Polis Merkezine sanığın intikal ettirildiği esnada sanık ...'un arkadaşı olan sanık ...'in sanık ...'a ait aracı teslim almak için polis merkezine geldiği, içeriye girdikten sonra görevli polis memurlarından katılan ...

Y.'ye hitaben "Ben seni biliyorum, seninle daha önceden karşılaştık, bana nöbetci savcının adını ver." demesi üzerine katılan tarafından nöbetci savcının adını adliyeden öğrenebileceğini kendisine bildirmesi üzerine sanık ...'in "Artistliğin kime ben şubemden de öğrenirim, sen şu adını ver bakalım bana, seninle sonra görüşeceğiz." demek suretiyle tehdit ve hakarette bulunduğu,

devamında "Ben sizin emniyet amirinizi de biliyorum, istesem telefon açar buraya getirtirim." demesi üzerine polis merkezi çevre koruma nöbetçisi olan müştekilerden polis memuru ...'nın üst katın lojman olduğu ve sakin olması yüksek sesle konuşmaması konusunda yaptığı uyarıya "Sen çok konuşma işine bak nöbetini tut." dediği sonrasında ise sanık ...'in şikâyetçi polis memuru ...'ya hitaben "Sen kimsin sen nöbetini tut, seninle de görüşeceğim." şeklinde sözler söyleyerek tehditte bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece şikâyetçi beyanları, tanık M.A.'nın ifadesine göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'un Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ...'un yokluğunda verilip 10.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.12.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu bu nedenle sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikâyetçi polis memurlarının aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları, 28.11.2012 tarihli olay tutanağı ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tanık M.A.'nın da şikâyetçilerin iddiasını doğrulaması karşısında sanığın polis memurlarına yönelik olarak

"Sizinle görüşeceğiz." diyerek tehdit suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

a-)5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulmasına karşın uygulama maddesinin aynı fıkranın birinci cümlesi olarak gösterilmesi,

b-)Hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin gösterilmemesi,

c-)Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suç tarihi itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ...'un Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 10.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.12.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin,1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden