Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9938 K.2023/18899

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılana yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında darp edilmediğini söylemesine karşın kovuşturma aşamasında beyanını değiştirerek kendisi tarafından darp edildiğini belirttiğine, olayı görmeyen ve akıl sağlığı yerinde olmayan oğlu tanık D.B.’yi yönlendirerek beyanda bulunmasını sağladığına ve mahkemenin bu beyanlar doğrultusunda karar vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın kayınvalidesi olduğu, aynı avlu içerisinde farklı ikametgahlarda oturdukları, olay tarihinde katılanın üzüm yemek için evinin çatısına çıktığı, bunu gören sanığın katılana bağırarak "Pez...gin kızı, üzümü.., sakalı boklunun kızı,... o...sun,..." diyerek hakaret ettiği, sanık savunması, katılan beyanı ve tanık anlatımı ile katılanın sanığı darp etmesi üzerine sanığın iddianameye konu hakaret sözünü söylediğinin sabit olduğu gerekçesiyle, Yerel Mahkemece sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tanık beyanına göre katılanın sanığı darp etmesi üzerine sanığın iddianameye konu hakaret sözünü söylediğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR