Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9952 K.2023/18231

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yaptığı, olay tarihinde trafik kazasının anons edilmesi üzerine olay yerine intikal ettiği, kaza yerinde yolun kenarında oturmakta olan sanığa durumunu sorduğu, devamında ise sanıktan aracın evraklarını istediği,

sanığın ekip otosu içerisinde katılana hitaben "Bana küfür ettin lan saygı duymam elbisene saygı duyarım seni unutmayacağım senin suratını unutmayacağım, senin kaç tane çocuğun var çakal sen kimsin kendini bir şey zannediyorsun çakal seni senin elbisene saygı duyarım sana küfür ederim, senin elbiseni değil senin şahsını keseceğim bundan sonrada beni tutanın a...ı yar...cağım 10 dakika sonrada seni keseceğim senin kaç tane çocuğun var senin çocuğunuda göstereceğim." demek suretiyle hakaret ettiği, adli rapor aldırılması için hastaneye götürülen sanığın hakaretlerine devam ettiği,

sanığın kelepçe taktırmamak için direndiği ve dirseğinin katılanın kaşına çarpması üzerine katılanın yaralandığı, sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, olay ve CD inceleme tutanağı, adli sağlık raporu ile sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, olay ve CD inceleme tutanağı ile adli sağlık raporu karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak,

Sanığın aşamalarda katılanın olay yerine geldiğinde " A... a k...m tabelayı görmedin mi." demesi üzerine kendisinin de katılana hakaret ettiğini beyan etmesi, iddianamede sanığın katılana yönelik "Sana saygı duymuyorum elbisene saygı duyarım, bana küfür ettin lan (...)" dediğinin iddia edilmesi,

olayın hangi aşamasında kayıt alınmaya başlandığı tam olarak belirlenemeyen CD inceleme tutanağında sanığın "...öbür ekip geliyor öbürüne özür dilerim sen geliyon bana küfür ediyon ben savcıya küfür etmedim ederim sen kimsin lan senin elbisene saygı duyarım şahsına küfür ederim.." dediğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 29 uncu maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,