Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9997 K.2023/18603

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; 1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçu Yönünden

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; kovuşturma aşamasında sanık ...'nın şikayetinden vazgeçtiği, vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesinin usule ve Yasa'ya aykırı olması nedeniyle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında Hakaret Suçu Yönünden

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; sanığa yönelik işlendiği iddia olunan hakaret suçundan açılmış herhangi bir dava bulunmamasına rağmen şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine dair karar verilmesinin usule ve Yasa'ya aykırı olması nedeniyle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafları evli oldukları, olay günü aralarında çıkan tartışmada, sanık ...'in suç tarihinde ...'ya "S...tir git." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece her iki sanığın da karşılıklı hakaret suçunu işlediği kabul olunarak, sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında, ...'e yönelik hakaret suçundan eyleminin takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdur ...'nın şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak;

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçu Yönünden

1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.10.2020 tarih ve 2018/18-589 Esas, 2020/421 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrasına göre kanunda aksi yazılı olmadıkça şikâyetten vazgeçmenin bunu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceğinin düzenlenmiş olması ve anılan Kanun hükmünün amacının yargılama sonucunda beraat etme ihtimali bulunan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak suçun sabit olmaması hâlinde sanığın beraatine, sabit olduğunun anlaşılması durumunda ise cezalandırma zorunluluğu ortadan kalktığı için davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği,

mağdurun 03.12.2015 tarihli duruşmada, sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiğini beyan etmesine karşın, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

2. Kararın gerekçesinde mağdur ...'nın şikayetinden vazgeçtiği, bu nedenle sanık ... hakkında hakaret suçundan düşme kararı verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması, Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... hakkında Hakaret Suçu Yönünden

1. Dairemizce de benimsenen CGK'nın 16/04/2013 tarih, 2012/6-1307 Esas, 2013/151 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 170 inci ve 225 inci maddelerindeki düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir.

İnceleme konusu dosyada; iddianame içeriğinde sanık ...'nın, katılan ...'e karşı hakaret ettiğine dair herhangi bir anlatımın bulunmadığı, sanık hakkında düzenlenen sevk maddelerinde de hakaret suçunun yer almadığı görülmekle, sanık hakkında hakaret suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, bu suçtan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Kabule göre de;

Kararın gerekçesinde sanık ... hakkında hakaret suçunun karşılıklı hakaret kapsamında kalması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR