Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10215 K.2023/15791

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2012/106 Esas, 2013/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan aynen açıklanmıştır.

C. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli 2020/10835 Esas, 2020/13987 Karar sayılı kararıyla gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmemesi nedeni ile karar verilmeksizin noksan ikmali için dosya mahalline gönderilmiştir.

D. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli 2021/4718 Esas, 2021/7130 Karar sayılı kararıyla mahkemece hüküm açıklanırken önceki karara atıfta bulunularak gerekçesiz karar verilmesi nedeni ile başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli 2021/277 Esas, 2021/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; olayın mağdurunun kendisi olmasına rağmen hakkında ceza verildiği bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

Sanığın, avukat olan ve icra işlemi için olay mahalline gelen katılanı jop ile dürterek müdahale ettiği, katılanın "Neden bana jop dürtüyorsun..." şeklinde sözler söylemesi üzerine sanığın "... ben sana başka bir şey dürteceğim, görürsün..." şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; katılanın beyanları, tanıklardan bazılarının katılanın anlatımını doğrulayan ifadeleri ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sanık hakkında kamu görevini yapmakta olan katılana yönelik "Ben sana başka bir şey dürteceğim, görürsün..." şeklinde sözleri söylediğinin sabit olduğu ve sanığın tehdit kastının bulunmadığı, eyleminin hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki anlatımları ve bu anlatımları doğrulayan tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, katılanın kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi ve aynı olaydan dolayı ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2013 tarihli 2012/101 Esas, 2013/31 Karar sayılı kararı ile katılan hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,