Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10758 K.2025/5733

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, restorana trafik şubede görev yapmayan mağdur polis memurlarından daha önce gelerek onlara arkası dönük olarak oturması, mağdurların sanığa yazılan ceza ile doğrudan ilgilerinin bulunmaması, sanığın kendisine daha önce yazılan trafik cezasıyla ilgili tanık ... ile yaptığı konuşmada söylediği sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurlara yönelik olduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmaması karşısında, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR