KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/10924 E., 2025/7394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/485 E., 2022/630 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hüküm açıklanarak verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, gerekçesiz hüküm kurulduğuna, görev hususunun irdelenmediğine, aleniyet unsurunun oluşmadığına, sanığın beraatine ve lehe hükümlerin uygulanmasına bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün açıklanacak yeni hüküm olması, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesinin gerekmesi, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanık Fatih M.'nin katılan anlatımını doğrulaması, tanık Harun K'nin ise sanık anlatımını desteklemesi karşısında; atılı suçun sübutuna ilişkin hangi kanıt ve tanık beyanlarına neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de;
5237 sayılı Kanun’un 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel adli para cezasının; gün adli para cezası yerine, bir yıl karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi ve sanık hakkında cezanın belirlendiği ilk iki fıkrada "karşılığı" ibaresinden sonrası "adli para cezası" ifadesinin yazılmamış olması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/10924, K. 2025/7394, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama