KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/11057 E., 2025/30 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/286 E., 2021/621 K.
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, mahkumiyet kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın yeninden incelenmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurunun aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına ilişkin adli raporu, tanık Ş.D.'nin beyanı ve 06.07.2014 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan şikayetçiye hakaret edip, yaralamak suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1. Bozmadan sonra yapılan yargılamada Yerel Mahkemece bozmaya karşı diyeceklerini sormak üzere sanığa duruşma gününü bildirir ihtarlı davetiye tebliğ edilip, duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına aykırı davranılması,
2. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının, ertelenmesine karar verilen 30.04.2015 tarihli hükümlerin, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326ncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/11057, K. 2025/30, 6 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama