Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11739 K.2025/5167

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hakaret etmediğini, paylaşılan sözlerin bir başkasına ait olduğunu, paylaşımların eleştiri niteliğinde olduğu ve ifade özgürlüğü hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilerek,

hakaret suçunun ne şekilde işlendiği, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği, hangi sözlerle hakaret edildiği açıklanmadan 5271 sayılı Kanun'un 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak gerekçesiz hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR