KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/12089 E., 2025/4538 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3947 E., 2021/93 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili 12.03.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. Ancak; Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi yerine (c) bendi olarak gösterilmesi dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan " atılı suça ilişkin sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-(c)" ibaresinin çıkartılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-(a)" ibaresi eklenmek suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12089, K. 2025/4538, 11 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama