KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/12180 E., 2025/4953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/31 E. 2021/216 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kaldırılıp duruşma açılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun oluştuğuna ilişkindir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; ''haramgöz'' sözünün hakaret suçunu oluşturduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu;
Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında sonuç olarak adli para cezası verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği mahkumiyet hükmünden "5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12180, K. 2025/4953, 13 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama