Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12217 K.2025/7413

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna ve hakkında lehe hükümlerin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına, tanıklar .... ile .....'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, engel sabıkaları ile suçlu kişiliği değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır hapis cezası içeren ilamı yerine daha hafif ceza içeren ilamı tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR