KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/12223 E., 2025/6226 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/614E., 2020/1398K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, paylaşımın katılan aleyhine olduğunun net olarak tespit edilmediğine, yapılan tahkikatta video içeriğine ulaşılamadığına, paylaşıma konu sözün katılan tarafından 1994 yılında söylendiğinin araştırma tutanakları ile sabit olduğuna, katılanın sözünün alıntılanarak paylaşılması nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyerek, paylaşımına konu sözlerin katılana ait olduğu yönündeki savunmalarının Mahkemece yapılan araştırma ile de doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12223, K. 2025/6226, 8 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama