Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12276 K.2025/7746

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; savunmalarının göz ardı edilerek hüküm kurulduğuna, anayasaya aykırılık iddiasının değerlendirilmediğine, ifade hürriyeti sınırlarını aşan ceza verildiğine, matufiyet şartının gerçekleşmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına, ifade özgürlüğünün korunması gerektiğine, verilen cezanın uluslararası sözleşmelere aykırı olduğuna, siyasetçilerin daha hoşgörülü olmaları gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ve bozularak beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sosyal paylaşım sitesi üzerinden yapılan suça konu paylaşımın ihbar evrağında sadece arkadaşları tarafından görüldüğünün anlaşıldığı ancak araştırma raporunda hesabın herkese açık olduğunun belirtilmesi karşısında, aleniyet ögesinin nasıl oluştuğunun tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması, nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR