Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12447 K.2025/7345

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın bilgisayarına usule uygun el konulmadığı, ihbarcının ibraz ettiği görsellerdeki paylaşımların sanık tarafından paylaşılmadığı, kabul etmemekle beraber paylaşımlardaki sözlerin suç unsuru içermediği, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğu, lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 134/2. maddesi gereğince sanığın bilgisayar ve telefonuna el konulduğu ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1.Sanığın bilirkişi raporuna göre mobil cihazında tespit edilen 26.12.2015 tarihli paylaşımındaki görsel ve sözlerin Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliğinde olduğu, sanığın paylaşımları yaptığını kabul etmemesi ve tanıklar ile husumetli olması nedeniyle bilgisayar ve telefonunda tespit edilemeyen diğer tarihteki paylaşımların sanık tarafından yapıldığına dair her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.12.2015 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR