Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1262 K.2024/16059

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ve 02.04.2021 tarihli ek kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; savunmalarının gözetilmediğine, sadece polis memurlarının beyanları ve düzenledikleri tutanağa itibar edildiğine, suçsuz olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karara Yönelik 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Verilen Karara Yönelik

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması,

2.5237 sayılı Kanun'un 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca tercih edilen adli para cezası yıl olarak belirlenip artırım ve indirimler ay üzerinden yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin, 125/4. maddesinden önce uygulanarak aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/4279 Esas, 2021/69 Karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,