Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12688 K.2025/4289

Yapılan ön inceleme neticesinde; Mağdur vekili, 03.04.2018 havale tarihli dilekçesiyle katılma talebinde bulunmasına rağmen, mahkemece katılma kararı verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. ve 238. maddeleri uyarınca, ...'ın davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; sanığın eyleminin ifade hürriyeti veya ağır eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceği, katılanın onur, şeref ve saygınlığını tahkir edecek şekilde hakaret kastıyla hareket ettiği, bu itibarla yüklenen suçun yasal unsurunun oluştuğu gözetilmeden, sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanığın, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımın muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olup, katılanın olay tarihinde Türkiye Cumhuriyeti başbakanı sıfatına haiz olduğu ve içeriğin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR