Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13164 K.2025/5262

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın hakaret kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret ve Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 301. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve sanık hakkında Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan Develi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2019 tarihli,

2018/600 Esas ve 2019/259 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu dosya ile birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyalarının incelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR