Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13690 K.2025/6807

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; olay anında görevli memurlara sarf ettiği sözler nedeniyle kesinleşmiş hüküm bulunduğuna, bu dosya ile birlikte değerlendirme yapılması gerektiğine, Usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında aynı olay kapsamında ayrıca kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/311 E., 2017/607 K. sayılı dosyasından mahkumiyet hükmü verildiğinin anlaşılması ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR