Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13850 K.2025/1115

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 07.11.2017 tarihli ve 2015/31911 Esas, 2017/12523 Karar sayılı bir önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanığın kullanmış olduğu motosikletin, şikayetçinin sevk ve idaresindeki ambulansla çarpışması sebebiyle, sanık ile şikayetçi arasında tartışma yaşandığı ve bu sırada söylenen sözlerin, şikayetçinin görevinden dolayı hakaret niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/3.a. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında 3 ay 19 gün hapis cezasına ilişkin Yerel Mahkemenin 22.05.2018 tarih 2018/68 Esas, 2018/607 Karar sayılı kararının, sadece sanık tarafından temyiz edilmesinden sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, bozma sonrası verilen hükümde, sanığın 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR