Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13899 K.2024/9306

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci, 52 nci maddeleri gereği 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; yapı kullanma izin belgesinin olduğuna, tadilat ruhsatının olduğuna, tanık beyanının dikkate alınmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphelinin ruhsat ve eklerine aykırı olarak; zemin katta ruhsat ve ekli projelerinden farklı olarak sol yan cephedeki pencerenin boyutunun küçültülmüş olduğu, 1. katta sol yan cephede 3,00 m x 6,30 m ebadında teras alanı ve bu cephedeki pencerelerin iptal edilerek terasa çıkış kapısı oluşturulduğu, 1. normal kat ön cephede bu kata girişi sağlamak üzere 1,20 m genişliğinde toplam uzunluğu 8,50 m olan dıştan merdiven yapılmış ve giriş kapısı açılmış olduğu, binanın arka cephesindeki merdiven boşluğu aydınlatma projesinin iptal edilmiş olduğu, 1. normal kat üstünde bu kat ile bağlantılı 8,10 m x 7,80 m ebadında kat alanı oluşturulduğu,

esaslı düzenlemeler yaptığı, ek kat çıktığı, 18.12.2014 tarihli yapı tatil zaptı, kroki ve fotoğraflardan anlaşıldığı iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlediği, kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Nedenleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede, 1.1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.” şeklindeki düzenleme gereği, sanığın savunması alınmaksızın mahkûmiyet kararı verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, 2.Gerekçeli karar başlığında, 18.12.2014 olan suç tarihinin 2013 olarak gösterilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR