Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13936 K.2023/20536

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık tarafından kararın tefhim edildiği gün temyiz isteminde bulunduğunun 16.12.2021 tarihli duruşma tutanağından anlaşılması karşısında 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 12.03.2015 tarihli kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2021 tarihli ilamı ile duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmayan ve aynı yargı çevresinde başka suçtan hükümlü olan sanığın, duruşmada hazır bulundurulmayıp, savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin bir, üç ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı da dikkate alınarak sanığın 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Tebliğnamede, yasal süresinde yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız bir biçimde eksik inceleme neticesinde verilen kararı temyiz ettiği ile hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca bir araştırma yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, arkadaşı ile aynı koğuşta kalma isteğinin makul gerekçeyle infaz koruma memurları tarafından reddedilmesine sinirlenerek onlara sinkaflı sözlerle hakaret edip, kendisine müdahale eden infaz koruma memurlarını elindeki kırık cam parçası ile yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, iddia, katılan beyanları, tanık anlatımları, raporlar, olay tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın sübut bulan her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın infaz koruma memurlarına sinkaflı sözleriyle hakaret edip, kendisine müdahale eden infaz koruma memurlarının görevlerini yapmasını engellemek için onları silahtan sayılan kırık cam parçasıyla yaralayarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği,

infaz koruma memurlarının ifadeleri, tanık beyanları, düzenlenen sağlık raporları, ceza infaz kurumu görevlilerince düzenlenen tutanaklar ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçları işlediği sübuta eren sanığın mahkumiyetine yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, soruşturma ve yargılama aşamalarında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında bir iddianın sanık tarafınca ileri sürülmemesi, adli sicil kaydı incelendiğinde farklı tarihlerde işlediği çok sayıda suçtan dolayı hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmaması,

temyiz dilekçesi ekinde sunulan raporun tarihinin 02.10.2003 tarihli olması ve raporda sanığın cezai ehliyetini etkileyebilecek bir psikolojik rahatsızlıktan söz edilmemesi, sadece askerliğe elverişli olmadığının belirtilmesi, elde edilen deliller kapsamında sanığın atılı suçları işlediğinin de ispatlanmış olması karşısında, sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

İkinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR