Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14227 K.2025/601

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, almış olduğu cezayı temyiz ettiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 252/1. maddesinde, "251 inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir." şeklinde ve aynı maddenin altıncı fıkrasında "Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir.

Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." şeklindeki düzenlemelere göre; itiraz üzerine mahkemece öncelikle itirazın süresinde olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılması gerektiği, itirazın süresi içerisinde yapılmadığının kabulü halinde, kararın gereği için dosyanın merciine gönderilmesi, itirazın süresi içerisinde yapıldığının kabulü durumunda ise duruşma açılmak suretiyle genel hükümlere göre yargılama yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece bozma üzerine yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılmasına karar verildiği, Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2021 tarihli ve 2021/244 Esas, 2021/243 Karar sayılı ilamıyla verilen kararın sanığın beyan ettiği son adresine 08.06.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.07.2021 tarihinde sanık tarafından itiraz edildiğinin anlaşılmasına karşın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmek suretiyle genel hükümlere göre yargılama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR