Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14445 K.2025/9212

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında ağır eleştiri olduğuna, eylemin kamu görevinden kaynaklanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında; meclis toplantılarında aralarında çıkan tartışmada katılan tarafından kendisine hakaret edilmesi üzerine eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi ve şikayetçinin olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini hatırlamadığını ifade etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi de değerlendirilip eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi kapsamında olup olmadığı ve sanık hakkında aynı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2.Anayasa Mahkemesinin 22.06.2023 tarih, 2020/79 esas ve 2023/113 karar sayılı iptal kararı sonrasında yeniden düzenlenen ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 5271 ayılı CMK'nın 252/2. maddesi uyarınca itiraz üzerine hükmü veren mahkemece dosyanın, o yerde birden fazla asliye ceza mahkemesi bulunması halinde tevzi kriterlerine göre belirlenen asliye ceza mahkemesine gönderilmesi, tek asliye ceza mahkemesinin bulunduğu yerlerde ise, aynı mahkemede yetkili başka bir hakim varsa bu hakim tarafından;

aksi halde adli yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanınca görevlendirilen hakim tarafından duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden aynı mahkeme ve hakim tarafından yargılamaya devam edilerek ve hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-d maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR