Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14494 K.2025/8957

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu paylaşımları sanığın yapmadığına, IP araştırması yapılmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin gerekçelendirilmediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda ihbar ekindeki paylaşımları kendisinin yapmadığını savunması, açık kaynak araştırmasında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığının belirtilmesi, ihbar ekindeki paylaşımların fotokopi evrak olması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre ise; sosyal paylaşım sitesi üzerinden yapılan suça konu paylaşımın herkes tarafından görülebilir olup olmadığının tespit edilmesi ve buna göre aleniyet ögesinin nasıl oluştuğunun tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR