Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14958 K.2023/21348

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2009 tarihli ve 2008/12 Esas, 2009/164 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.840,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 10 eşit taksitlendirmeye ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 23.06.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2019/381 Esas, 2019/517 Karar sayılı kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri; gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun yaşı küçük olduğu halde ve ehliyeti olmaksızın ilçe merkezinde araç kullanırken görevli polis memuru olan mağdurlar tarafından görüldüğü, aracı takip eden polis memurlarının yakaladıkları suça sürüklenen çocuk hakkında işlem yapmak istedikleri, suça sürüklenen çocuğun buna karşı çıktığı, olay yerinde bulunan sanığın görevli polis memurlarına işlek cadde üzerinde "Siz kimin evraklarını ve aracını götürmek istiyorsunuz, biz sizlere değer verdikçe siz bu değerin kıymetini bilmiyorsunuz, birinizi yedik sizi de mi yiyelim,

Allahını sinkaf ettiklerim" şeklinde küfür ederek hakaret suçunu işlediği kabul edilerek sanık hakkında Mahkemenin 2008/12 Esas 2009/164 Karar sayılı dosyasıyla yargılanarak verilen mahkûmiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın 23.06.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05.04.2013 tarihinde işlemiş olduğu tehdit suçu nedeniyle Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/431 Esas 2013/197 Karar sayılı ilamıyla mahkûmiyetine hükmedildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında yargılama konusu eylemi için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup denetim süresi içinde Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/431 Esas, 2013/197 Karar sayılı dosyasına konu 05.04.2013 suç tarihli tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle dosya yeniden ele alınarak hükmün açıklanmasına karar verildiği ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde suç tarihi 03.12.2009 olan Kadirli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/96 Esas,

2011/11 Karar sayılı ve yine suç tarihi net olarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden belirlenemeyen ancak 2009 yılında işlendiği anlaşılan Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/44 Esas, 2010/213 Karar sayılı dosyalarına konu suçları işlediği,

her ne kadar sanığın adli sicil kaydında Kadirli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/96 Esas, 2011/11 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verildiği gözükmekteyse de UYAP üzerinden yapılan araştırmada bahse konu dosyada sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hüküm kurulduğu ve bu suçun 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca ön ödeme kapsamına alınmış olması karşısında.

Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/44 Esas, 2010/213 Karar sayılı dosyası yönünden suç tarihi net olarak belirlendikten ve Kadirli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/96 Esas, 2011/11 Karar sayılı dosyasına konu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ilgili Mahkemesinden araştırılarak,

önödeme işleminin olumlu sonuçlanıp sonuçlanmadığı tespit edildikten sonra sanık hakkında yargılama konusu eylemi için denetim süresinde işlenen ilk suç tarihine göre hükmün açıklanmasına hangi ilamın esas alınacağı ve esas alınacak ilama göre zamanaşımının dolup dolmadığı hususları değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanıp açıklanmayacağının kararlaştırılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR