Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15019 K.2025/10691

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça konu eylemin katılana yönelik olduğuna dair yeterli delilin dosyada mevcut olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suça konu paylaşımın sadece ihbar ekinde yer aldığı, dosya içerisindeki araştırma raporunda ise mevcut olmadığı, sanığın suça konu Facebook hesabının kendisine ait olduğunu, ancak suça konu paylaşımı yapmadığını savunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil dosyada bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de; sanığın aleni olmayan Facebook sayfasında paylaşımda bulunması karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR