Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15060 K.2025/6297

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; sanığın söz konusu paylaşımları yapmadığı, sosyal paylaşım hesabının çocukları tarafından kendisi için açıldığına, aile bireylerinin şifreyi bildiğine, suça konu paylaşımlarının eşi olan tanık Aygün M. tarafından yapıldığına, tanığın da bu hususu doğruladığına, sanığın hakim olduğu ve görevinden doğan veya görev sırasında işlenen suçlardan dolayı yargılamasının Adalet Bakanlığından izin alınarak usule göre yapılması gerektiğine, tarafsız tanık beyanlarında sanığın hesabının eşi tarafından kullanıldığını belirttiklerine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçu kabul etmemekle birlikte paylaşımların eleştiri niteliğinde olup ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, suça konu paylaşımların yapıldığı hesabın aleni olmadığına, sanığın cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz istekleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1.Sanığın savunmasında; suça konu paylaşımları eşi olan tanık Aygün Mutlu'nun yaptığını belirtmesi ve tanığın da bu hususu doğrulaması karşısında; tanık Aygün Mutlu hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan suç duyurusunda bulunarak dava açılması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dosyanın incelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. Sanığın, 25.02.2014 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımındaki sözlerin hakaret niteliğinde olduğu, diğer paylaşımın ise şikayetçinin görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.02.2014 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle, karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR