Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15476 K.2025/10640

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, kamera görüntüsü ve telefon kaydı bulunmadığına, yalan beyanda bulunulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması ile tanıklar V.K., R.K, ve S.K 'nın anlatımları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir

Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 299/2.maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda; ceza infaz kurumunun aleni olmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR