Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15939 K.2024/7504

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, kararın "tefhiminden" itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, ''tefhim ve tebliğden" itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğundan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 51 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapı Kontrol ekiplerince 14.05.2014 tarihinde yapılan kontrolde sanığın ruhsata aykırı inşaat yaptığının tespit edildiği, 20.05.2015 tarihinde yapılan kontrolde inşaata devam edildiğinin anlaşıldığı, sanığın ruhsatlı binanın üzerine ruhsatsız olarak ilave iki kat yaptığı Yerel Mahkemece kabul edilmeştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyizi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, sanık savunması, yapı tatil zabıtları, bilirkişi raporu, Çevre Ve Şehircilik Bakanlığı yazı cevabı karşısında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR