Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16402 K.2023/21686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2021 tarihli, 2020/6042 Esas, 2021/4327 Karar sayılı ilamıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizinin, sanığın hakaret eylemini gerçekleştirmediğine, tutanak düzenleyiciler ile şikayetçilerin aynı kişiler olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, bu nedenler ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde hükümlü olarak bulunan sanığın, görevli personel olan katılan ve mağdur tarafından hastaneye tedavi amacıyla götürülmek için kurumundan alındığı sırada ring aracının kabinini tekmelediği ve camlarını yumrukladığı, kendisine ne olduğu sorulduğunda, "Lan hepinizin Allahını sinkaf ederim, anasını avradını sinkaf ettiklerim." şeklinde hakaretler ettiği ancak alınan rapora göre sanığın suç tarihinde akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığının,

bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun tespit edilmesi nedeniyle cezai sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından Yerel Mahkemece sanık hakkında atlı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın dinlenildiği 31.12.2021 tarihli duruşmada müdafiinin hazır bulunduğu anlaşıldığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Sebepleri Yönünden

Mağdur ve katılan beyanları, olay tutanağı, sanık savunması ve sanık hakkında usulüne uygun şekilde aldırılan rapor karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR