Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16583 K.2023/17134

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteğinin, dosyanın Yargıtayca incelenip bozulması gerektiği, cezaevi idaresinin olaylara müsaade ettiği, sorumluların cezalandırılması gerektiği belirtilerek hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde infaz koruma memuru olarak görev yapan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın, cezaevinde hükümlü olarak bulunan katılan ...'na müdahale ettikleri sırada zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması sonucu katılanın yaralanmasına sebep oldukları iddia edilmiş, ancak Yerel Mahkemece sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair soyut iddia dışında şüpheden uzak, mahkûmiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul olunmuştur.

30.06.2011 tarihinde ...

Kapalı Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ... ile başka bir şahıs arasında çıkan tartışma nedeniyle infaz koruma memurları tarafından sanığın koğuştan alınarak güvenlikli odaya götürülmek istenildiği, bunun üzerine sanığın infaz koruma memurlarına görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla cebir kullandığı ve "Benim dışarıda bir kardeşim daha var, gerekirse onu sizin için feda ederim." biçiminde tehdit içerikli sözler söylemek suretiyle tehditte bulunduğu, sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, infaz koruma memuru ...'ü yaralandığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında, Zor Kullanma Yetkisine İlişkin Sınırın Aşılması Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin sanıkların 14.02.2012 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

İnfaz koruma memuru olan katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımlarının, tanıklar... ve ... tarafından doğrulaması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından,

Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında; Zor Kullanma Yetkisine İlişkin Sınırın Aşılması Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ...'nun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,