KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/16598 E., 2024/7956 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/715 E., 2021/296 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.10.2015 tarihli 2015/171 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 02.07.2020 tarihli 2019/4127 Esas 2020/8598 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübut bulmadığına eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yapı tatil zaptının düzenlenme tarihi olan 20.07.2009 tarihi yerine 2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir. 1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar atılı suçun tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/16598, K. 2024/7956, 3 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama