Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1665 K.2024/16540

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün temyiz isteminin özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin özetle; yeterli delil olmadan mahkumiyet hükmü kurulduğuna, Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanığın samimi beyanları karşısında diğer sanıklarla aynı cezayı almasının hakkaniyetli olmadığına, Sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin özetle; yeterli delil olmadan hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, Usul ve Yasaya aykırı olan hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... ve sanık ... Müdafiinin Temyizi Yönünden;

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suçta kullanılan aracın yolcu kapasitesi, bindirilen göçmen sayısı göz önünde bulundurulduğunda, göçmenlerin onur kırıcı muameleye maruz bırakılarak sanıkların eyleminlerini gerçekleştirmelerine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, eleştirilen husus dışında isabetsizlik bulunmamıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Müdafilerinin Temyizi Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmekle belirtilen hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanık ...'in hükmün açıklandığı son oturumda hazır edilmemesi ve yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması,

2.Sanık ...'nın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı gözetilmeden, ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi,

3.Suçta kullanılan aracın yolcu kapasitesi, bindirilen göçmen sayısı göz önünde bulundurulduğunda, göçmenlerin onur kırıcı muameleye maruz bırakılarak sanıkların eylemlerini gerçekleştirmelerine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanmaması,

4.6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,