Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16771 K.2025/4737

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar müdafiinin temyiz isteği özetle; yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna, yapılan arama ve teşhis işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, göçmenlerin beyanlarının usule aykırı alındığına, suçun maddi ve manevi unsurları oluşmadığına, cezada arttırıma gidilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların aynı müdafii tarafından savunulmalarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda; sanıkların aşamalarda alınan beyanlarının karşılıklı olarak aleyhe hususlar içerdiği ve aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 152. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR