Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16961 K.2023/16085

Dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2021/28608 Esas, 2022/7992 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2022 tarihli ve KD-2022/136796 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli 2010/ 365 Esas, 2011/428 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası,

62 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilerek hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca her hüküm bakımından ayrı ayrı beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, 2. ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2017 tarih 2016/356 Esas, 2017/133 Karar sayılı ilamıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulduğu, 3. İhbar üzerine karar başlığında bilgileri yer alan Yerel Mahkemece hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın, Yerel Mahkemenin kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2021/28608 Esas, 2022/7992 Karar sayılı ilamı ile karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. 5. Dairemizin kararının kaldırılmasına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2019/331 Esas, 2021/22325 Karar sayılı kararının sanığın birlikte tehdit suçunu işlediği diğer sanık ... hakkında olduğu, sanık ... hakkında daha önceden temyiz incelemesi yapılmadığı, bu sebeple karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararının kaldırılarak sanığın temyiz isteminin incelenmesi gerektiği talebine ilişkindir.

III. YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ İTİRAZINA İLİŞKİN GEREKÇE VE

KARAR 1. Yerel mahkemece sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından daha önceden Dairemizce bir karar verilmediği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 3. 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2021/28608 Esas, 2022/7992 Karar sayılı karar verilmesine yer olmadığına dair ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2019 tarih ve 2019/223 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararının yeniden incelenmesi sonucu;

IV. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin herhangi bir nedene dayalı olmadığı görülmüştür.

V. İNCELEMEYE KONU KARARA İLİŞKİN GEREKÇE

5235 sayılı Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, sanık hakkında tehdit ve cinsel taciz suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 23.05.2019 tarihinde açıklanması ve dosyanın daha önceden adı geçen sanık açısından Yargıtay incelemesinden geçmemesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesi gereğince hükümlerin istinaf yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır .

VI. KARAR

Sanık hakkında verilen hükümlerin istinaf yasa yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.