Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1752 K.2024/12008

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Abdülkadir Davulci'nin temyiz isteği; pişman olduğuna, cezanın affını istediğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; cezayı ödeme gücü olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların "aracı nereye çekiyorsunuz lan çoluğunuzu çocuğunuzu sinkaf ederim" şeklinde sözlerle polis memurlarına direndikleri, polis memurlarının görevlerini yapmalarına engel oldukları" şeklinde kabul edilen eyleminde, sanıkların şikayetçilere söylediği sözler nedeniyle hakaret suçundan açılan davada bozma öncesinde Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği gözetilmeden ve direnme suçunun cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR