KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/1977 E., 2022/10747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat
- Temyiz edenler
- Katılanlar vekilleri, katılan sanık müdafii
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Katılan sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçeli kararın, yokluğunda hüküm tesis edilen katılan sanık ... müdafisine 05/08/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve katılan sanık ... müdafisinin bu karara karşı 08/09/2014 tarihli dilekçe ile yasa yoluna başvurduğu, CMK'nın 331/4. maddesinin “Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır.” düzenlemesi karşısında, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanık ... müdafisinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hakaret; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...’a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıklara atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından katılanlar ..., ..., ... vekillerinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/1977, K. 2022/10747, 20 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama